Ciekawa karta walk na KSW 122 w Rzeszowie, a więc zapraszamy na typowanie redakcyjne! Jeśli nie wiecie, na kogo postawić na Fortunie, to warto sprawdzić nasze predykcje!

Vitalii Yakymenko (11-2) vs. Marcello Morelli (8-4) – pojedynek o pas mistrzowski KSW w wadze koguciej 

Grzegorz: Vitalii Yakymenko po raz pierwszy będzie bronił pasa mistrzowskiego kategorii koguciej KSW, a jego przeciwnikiem podczas XTB KSW 122 w Rzeszowie będzie Marcello Morelli. Ukrainiec zdobył tytuł w niezwykle wyrównanej walce z Sebastianem Przybyszem, pokonując go niejednogłośną decyzją po pięciu rundach, natomiast Morelli również ma już doświadczenie w starciu z byłym mistrzem – choć przegrał z „Sebiciem” przez poddanie, przyjął tę walkę w zastępstwie i potrafił mocno zagrozić Polakowi w stójce. Teraz obaj spotkają się w bezpośrednim pojedynku, a stawką będzie pas mistrzowski. Spodziewam się walki, w której zobaczymy zarówno wymiany w stójce, jak i sporo klinczu oraz zapasów, ponieważ obaj zawodnicy potrafią skutecznie przenosić pojedynek do płaszczyzny parterowej.

Vitalii Yakymenko pokazał już w walce z Przybyszem, dlaczego znalazł się na szczycie kategorii koguciej. Ukrainiec nie jest zawodnikiem, który potrzebuje cały czas prowadzić efektowne wymiany w stójce, aby kontrolować pojedynek. Potrafi cierpliwie pracować, korzystać z kopnięć i ciosów prostych, ale przede wszystkim bardzo dobrze wykorzystuje swoje warunki fizyczne w klinczu i zapasach. W starciu z Rogerio Bontorinem było to wręcz doskonale widoczne – Yakymenko regularnie sprowadzał Brazylijczyka, utrzymywał go pod siatką, a kiedy rywal próbował wracać na nogi, Ukrainiec ponownie odbierał mu przestrzeń i przenosił walkę do parteru. Z Przybyszem miał znacznie trudniejsze zadanie, ponieważ mistrz bardzo dobrze bronił jego pierwszych prób sprowadzeń i potrafił odpowiadać własnymi akcjami. Yakymenko nie zrezygnował jednak z tego elementu. Z czasem zaczął skuteczniej łączyć uderzenia z wejściami w nogi, korzystał z klinczu, kontrolował Polaka pod siatką, a w trzeciej rundzie zdołał nawet wejść za plecy i zadawać ciosy z bardzo dobrej pozycji. To pokazuje jego dużą wszechstronność i umiejętność dostosowania się do przebiegu walki. Nie jest przy tym zawodnikiem bez wad – w stójce potrafi przyjąć czyste uderzenie, a jego ofensywa nie zawsze jest płynna, kiedy przeciwnik skutecznie zatrzymuje pierwszą presję ze strony Ukraińca. Morelli będzie więc musiał zmusić go do pracy i nie pozwolić mu komfortowo przechodzić z boksu do zapasów.

Marcello Morelli to natomiast zawodnik, który w KSW bardzo szybko pokazał, że nie zamierza być jedynie efektownym stójkowiczem. W starciu z Patrykiem Surdynem mocno pracował niskimi kopnięciami, korzystał z kombinacji bokserskich i ostatecznie znokautował Polaka w pierwszej rundzie. Jeszcze ciekawiej wyglądał jednak jego występ z Werlesonem Martinsem, gdzie Morelli regularnie mieszał płaszczyzny. Już w pierwszej rundzie zanotował trzy udane sprowadzenia, a później konsekwentnie kontrolował przeciwnika z góry, dokładając krótkie ciosy, kolana i łokcie. To zawodnik, który potrafi więc nie tylko mocno uderzyć, ale również wykorzystać zapasy do odebrania rywalowi jego największych atutów. Bardzo dobrze pokazała to również walka z Przybyszem. Morelli przyjął ją w zastępstwie, a mimo tego w drugiej rundzie potężnym sierpowym posłał mistrza na deski i przez moment był bardzo blisko przejęcia kontroli nad pojedynkiem. Przybysz przetrwał jednak kryzys, później sam zaczął trafiać, a w trzeciej rundzie po kolejnym mocnym uderzeniu i przejściu do parteru zdołał poddać Wenezuelczyka duszeniem zza pleców. Morelli pokazał jednak w tamtym pojedynku, że potrafi sprawić problemy zawodnikowi najwyższej klasy. Jego ogromnym atutem są także niskie kopnięcia, które mogą być bardzo ważne przeciwko Yakymence. Jeżeli będzie nimi regularnie odbierał Ukraińcowi mobilność, a następnie dokładał kombinacje bokserskie i własne zejścia do nóg, może zmusić mistrza do walki na znacznie mniej komfortowych warunkach.

Stylistycznie jest to dla mnie bardzo interesująca walka, ponieważ trudno wskazać tutaj jedną płaszczyznę, w której jeden zawodnik miałby ogromną przewagę nad drugim. Morelli może być groźniejszy w stójce, szczególnie jeżeli jego niskie kopnięcia zaczną przynosić efekt i pozwolą mu ograniczyć ruchliwość Yakymenki. Ukrainiec ma jednak bardzo dobrą odpowiedź na taki sposób walki – może bowiem zacząć skracać dystans, wchodzić w klincz i zmuszać rywala do pracy pod siatką. Jeżeli uda mu się regularnie sprowadzać Morelliego, walka może wyglądać podobnie do jego starcia z Bontorinem, choć Wenezuelczyk jest zdecydowanie bardziej wymagającym grapplerem niż Brazylijczyk. Z drugiej strony Morelli również nie powinien być bezradny na plecach. Pokazał już z Martinsem, że potrafi dobrze kontrolować rywala po sprowadzeniu, więc niewykluczone, że będziemy oglądać wymianę zapasów i walkę o dominującą pozycję. Spodziewam się, że początek będzie bardzo wyrównany, ale wraz z upływem czasu większe znaczenie powinno mieć doświadczenie Yakymenki z pięciorundowego starcia z Przybyszem. Mistrz wie już, jak rozkładać siły w walce o pas, jak reagować na zmiany tempa i jak wracać do swojego planu po trudniejszych fragmentach pojedynku. Morelli jest wystarczająco dobry, żeby urwać mu rundy, a nawet mocno zagrozić skończeniem przed czasem, ale na przestrzeni pięciu rund bardziej ufam właśnie Ukraińcowi. Widzę tutaj pojedynek, w którym Yakymenko będzie stopniowo odbierał Morellemu przestrzeń, coraz częściej korzystał z klinczu i zapasów, a następnie punktował kontrolą oraz ciosami z góry. Mój typ: Vitalii Yakymenko przez decyzję sędziów.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Yakymenko: 1.55
Morelli: 2.39

Laïd Zerhouni (15-10) vs. Andrzej Grzebyk (22-9) 

Grzegorz: Laid Zerhouni i Andrzej Grzebyk zmierzą się na gali XTB KSW 122 w pojedynku, który zapowiada się na jedną z najbardziej widowiskowych walk całego wydarzenia. Francuz wraca do klatki po przegranej walce o mistrzowski pas kategorii średniej z Pawłem Pawlakiem, natomiast Grzebyk po kilku występach w kategorii półśredniej ponownie zamelduje się w wadze średniej. Obaj zawodnicy zdecydowanie nie należą do tych, którzy lubią długo kalkulować i szukać spokojnego rozstrzygnięcia na kartach sędziowskich. Zerhouni od pierwszych sekund rusza do przodu i szuka mocnych wymian, a Grzebyk również wielokrotnie udowadniał, że nie zamierza unikać wojny w stójce. Wszystko wskazuje więc na to, że od pierwszego gongu zobaczymy tutaj bardzo dużo emocji.

Laid Zerhouni to zawodnik, który właściwie całym swoim stylem pokazuje, że chce jak najszybciej zakończyć pojedynek. Francuz bardzo agresywnie skraca dystans, idzie do przodu i chętnie wdaje się w wymiany, często szukając mocnych pojedynczych uderzeń oraz kombinacji, które mogą zakończyć walkę w pierwszej rundzie. Jego zwycięstwa bardzo często przychodziły właśnie na początku pojedynku, kiedy rywal nie zdążył jeszcze odpowiednio wejść w walkę. Zerhouni potrafi mocno uderzyć, ale jednocześnie jego ofensywne nastawienie sprawia, że sam wystawia się na niebezpieczne kontry. W swojej ostatniej walce o pas z Pawłem Pawlakiem był w stanie przetrwać aż do piątej rundy, jednak ostatecznie musiał odklepać po balasze na kolano. Wcześniej natomiast sam przekonał się, jak niebezpieczne może być otwieranie się na mocne wymiany, kiedy Radosław Paczuski znokautował go już po nieco ponad minucie. To właśnie ten pojedynek może być tutaj ciekawym punktem odniesienia, ponieważ Grzebyk również dysponuje ogromną siłą w rękach. Zerhouni nie może więc pozwolić sobie na bezkarne wchodzenie w półdystans i wymienianie ciosów z Polakiem. Jeżeli jednak narzuci swoje tempo, zmusi Grzebyka do cofania się i będzie trafiał pierwszy, jego agresja może sprawić ogromne problemy.

Andrzej Grzebyk wraca natomiast do kategorii średniej, w której występował już wcześniej w swojej karierze, zanim na dłużej zadomowił się w wadze półśredniej. Nie jest to więc dla niego zupełnie nowe środowisko, a dodatkowo tym razem będzie walczył na własnym terenie, przed swoją lokalną publicznością w Rzeszowie. Grzebyk w ostatnich latach dał kibicom wiele pojedynków, które doskonale pokazują jego charakter. Rewanż z Adrianem Bartosińskim był prawdziwą wojną, w której obaj zawodnicy przez długi czas wymieniali potężne ciosy, a później Polak stoczył również bardzo intensywne starcie z Muslimem Tulshaevem. Ostatnio musiał natomiast uznać wyższość Tymoteusza Łopaczyka, który poddał go gilotyną w trzeciej rundzie. Wszystkie te walki miały jednak wspólny mianownik – ogromną intensywność i gotowość Grzebyka do podejmowania ryzyka. Andrzej jest przy tym zawodnikiem bardzo odpornym na ciosy. Trudno go złamać pojedynczym trafieniem, a jego szczęka pozwala mu przetrwać momenty, w których wielu innych zawodników mogłoby już odpaść z walki. W tym zestawieniu może również korzystać z niskich kopnięć i bardziej zróżnicowanego arsenału stójkowego. Teoretycznie ma także możliwość odwołania się do zapasów, ale biorąc pod uwagę jego ostatnie występy, charakter pojedynku i fakt, że walczy przed własną publicznością, trudno spodziewać się, aby nagle zamienił się w zawodnika nastawionego przede wszystkim na kontrolowanie rywala w parterze. Wszystko wskazuje na to, że Grzebyk będzie chciał zrobić dokładnie to, co robi najlepiej – wejść do klatki i dać kibicom kolejną efektowną wojnę.

I właśnie dlatego spodziewam się tutaj niezwykle krótkiej, ale intensywnej walki. Zerhouni prawdopodobnie od pierwszych sekund ruszy do przodu i będzie próbował narzucić Grzebykowi swoje tempo. Francuz będzie chciał trafić Polaka zanim ten zdąży rozwinąć swoją ofensywę, ale problem polega na tym, że Grzebyk również doskonale czuje się w tego typu wymianach. Jeżeli Andrzej przetrwa pierwszy szturm, jego przewaga w doświadczeniu, odporności i sile może zacząć być bardzo wyraźna. Widzę tutaj scenariusz, w którym obaj zawodnicy przez kilkadziesiąt sekund wymieniają bardzo mocne ciosy, Zerhouni próbuje zamknąć Polaka pod siatką, a Grzebyk cierpliwie odpowiada własnymi kombinacjami. Im dłużej będzie trwała taka wymiana, tym bardziej ufam właśnie Polakowi. Zerhouni już pokazał w walce z Paczuskim, że można go trafić bardzo mocno i zakończyć pojedynek jednym uderzeniem, natomiast Grzebyk jest zawodnikiem zdecydowanie trudniejszym do złamania. Nie spodziewam się tutaj jednak ani zapasów, ani przesadnego kalkulowania – obaj będą chcieli dać kibicom widowisko i prawdopodobnie sami zaproszą się do otwartej wojny. Ostatecznie stawiam na to, że Grzebyk przetrwa pierwsze, najbardziej niebezpieczne momenty, a następnie sam znajdzie właściwy cios i zakończy pojedynek. Mój typ: Andrzej Grzebyk przez TKO w pierwszej rundzie.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Zerhouni: 1.77
Grzebyk: 2.00

Mateusz Makarowski (14-7-1) vs. Adam Soldaev (10-3) 

Fabian: Na XTB KSW 122 debiutujący w kategorii lekkiej Adam Soldaev zostanie przywitany przez srogiego bitnika w postaci Mateusza Makarowskiego. Zawodnik Nemesis wygrał do tej pory obie walki w KSW, z kolei reprezentant WCA wraca po dość sromotnej porażce z rąk Patryka Kaczmarczyka w walce mistrzowskiej. Makarowski będzie miał przewagę gabarytów, zasięgu i potencjału ogniowego w stójce. Jest kreatywniejszy, szybszy, stosuje kombinacje uderzeń na korpus z tymi na głowę. Dużo bardziej nieszablonowy, groźny w każdym momencie pojedynku. Do tego ma ciągoty do stosowania ekwilibrystycznych technik nożnych. Adam jest zdecydowanie bardziej poukładany, opiera swoją grę na fundamentach. Mniej tam szaleństwa, więcej opanowania i metodyki. Pojedyncze mocne ciosy, mniej szarż i srogich wymian. Adam ma natomiast bardzo duży atut w postaci zapasów. Do tego będzie dążył, aby hamować te zapędy Makarowskiego, aby zbijać go z tropu. Nawet dociskając do siatki, wprowadzając arytmię już zyska przewagę. Mateusz potrzebuje odpowiedniego partnera do „tańca”, aby pokazać pełnię umiejętności. Soldaev będzie chciał popsuć mu zabawę neutralizując zagrożenie próbami zapaśniczymi, klinczem. Wydrenuje go z energii a gdy obali będzie kontrolował. Dodatkowym faktem jest, że wygrana Mateusza niezwykle by go wywindowała w rankingach. To zawodnik mimo wszystko nadal kojarzony jako showman, ale jednak nie brany pod uwagę w rozgrywce mistrzowskiej.

Ta walka może to zmienić. Prognozuję jednak bezpieczny scenariusz w wykonaniu Adama. Może początkowo da się trochę wyszumieć rywalowi, ale potem zacznie redukować tempo i zajedzie na punkty. Typ: Adam Soldaev decyzją.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Makarowski: 2.67
Soldaev: 1.45

Marian Ziółkowski (26-11-1) vs. Wilson Varela (13-8) 

Fabian: Rewanżowe starcie Mariana Ziółkowskiego z Wilsonem Varelą ma jednego wyraźnego faworyta w osobie Polaka. Francuz ma oczywiście bogaty arsenał stójkowy z racji na swój background, ale jest zawodnikiem chimerycznym, pozbawionym woli walki, odporności. Popełnia dużo błędów defensywnych. Kopie na wszystkich wysokościach i największe zagrożenie stanowi w pierwszych minutach. Im dalej w las tym kondycja coraz słabsza czego nie można mówić o Polaku. Golden Boy rozkręca się często z rundy na rundę. Jego ostatni pojedynek wygrany w pewnym stylu pokazał dużą agresję i nastawienie na dominację. Marian wplatając zapasy powinien całkowicie zdominować Varelę. Jeśli od pierwszych minut narzuci swój styl to niesłynący z charakteru Francuz z trudem dotrwa do decyzji. Wykorzystując znacznie większe fight IQ, wszechstronność i zdecydowanie wyższe umiejętności Marian wygra decyzją unikając zagrożenia pierwszych minut. Typ: Marian Ziółkowski decyzją.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Ziółkowski: 1.60
Varela: 2.28

Sergiusz Zając (9-2) vs. Salim El Ouassaidi (12-4) 

Igor: Podczas gali XTB KSW 122 w Rzeszowie dojdzie do interesującego pojedynku w umownym limicie do 95 kilogramów. Sergiusz Zając (9-2) spróbuje powrócić na zwycięską ścieżkę po porażce z Damianem Piwowarczykiem. Jego przeciwnikiem będzie debiutujący w KSW Salim El Ouassaidi (12-4, 1 NC), który ma za sobą występy na międzynarodowej scenie MMA. Obaj zawodnicy słyną z kończenia pojedynków przed czasem, dlatego trudno spodziewać się zachowawczej rywalizacji.

Sergiusz Zając przystąpi do tego pojedynku z ogromną motywacją. Reprezentant Spartakusa Rzeszów w marcu tego roku przegrał przez techniczny nokaut z Damianem Piwowarczykiem, przerywając imponującą serię dziewięciu kolejnych zwycięstw. Wcześniej efektownie rozprawiał się z Mariuszem Książkiewiczem, Michałem Dreczkowskim oraz Kleberem Silvą, wszystkich kończąc już w pierwszej rundzie. Osiem z dziewięciu zawodowych zwycięstw odniósł przez nokaut, co najlepiej pokazuje, jak niebezpieczny potrafi być w wymianach stójkowych.

Największym atutem Polaka pozostają siła uderzenia, ofensywne nastawienie oraz umiejętność błyskawicznego wykorzystywania błędów przeciwnika. Zając potrafi wywierać presję i zmuszać rywali do cofania się, a kiedy wyczuje okazję do skończenia, nie potrzebuje wielu dodatkowych ciosów. Jego agresywny styl niesie jednak również zagrożenia. Starcie z Piwowarczykiem pokazało, że przy intensywnych wymianach sam może zostać poważnie naruszony. Kluczowe będzie więc zachowanie odpowiedniego balansu pomiędzy ofensywą a defensywą.

Salim El Ouassaidi nie przyjeżdża jednak do Rzeszowa wyłącznie po doświadczenie. Reprezentant Francji i Maroka ma na koncie dwanaście zawodowych zwycięstw, w tym osiem przez nokaut i dwa przez poddanie. W przeszłości rywalizował między innymi pod szyldami BRAVE CF oraz ARES FC. W ostatnim występie, podczas sierpniowej gali BRAVE CF 107, pokonał przez techniczny nokaut Kaloyana Koleva, który przystępował do tamtego pojedynku z bardzo dobrym bilansem 13-1-1. To rezultat, którego nie można lekceważyć. El Ouassaidi również dysponuje argumentami pozwalającymi mu szukać rozstrzygnięcia przed czasem. Nie jest zawodnikiem uzależnionym wyłącznie od decyzji sędziowskich, a jego dotychczasowy dorobek wskazuje, że potrafi kończyć przeciwników zarówno uderzeniami, jak i technikami kończącymi. Co istotne, Francuz ma za sobą więcej zawodowych pojedynków niż Zając, a doświadczenie zdobywane w różnych europejskich organizacjach może pomóc mu w radzeniu sobie z presją.

W tym zestawieniu szczególnie interesująca będzie różnica warunków fizycznych. Mierzący 194 centymetry Zając jest znacznie wyższy od El Ouassaidiego, którego wzrost wynosi około 178 centymetrów. Polak powinien zatem dążyć do kontrolowania dystansu, wykorzystywania prostych uderzeń oraz powstrzymywania prób skracania odległości. Z kolei dla Francuza korzystniejsze może okazać się wejście w półdystans, gdzie przewaga wzrostu rywala będzie miała mniejsze znaczenie.

Istotną kwestią będzie również przygotowanie kondycyjne. Zając przyzwyczaił kibiców do szybkich rozstrzygnięć, dlatego przedłużający się pojedynek może stanowić dla niego dodatkowy sprawdzian. El Ouassaidi ma większe doświadczenie w walkach kończących się na punkty, ale nie oznacza to automatycznie przewagi kondycyjnej. Wiele zależeć będzie od tempa pierwszej rundy i tego, który z zawodników skuteczniej narzuci swoje warunki.

Nie można również pominąć okoliczności zestawienia. Pierwotnie Zając miał zmierzyć się z Bartoszem Szewczykiem, jednak kontuzja wyeliminowała jego rywala z udziału w gali. Zmiana przeciwnika na stosunkowo krótko przed wydarzeniem może mieć znaczenie taktyczne, szczególnie że El Ouassaidi wnosi do klatki inne doświadczenie i zestaw umiejętności.

Moim faworytem jest Sergiusz Zając. Przemawiają za nim przede wszystkim warunki fizyczne, ogromna siła uderzenia oraz doświadczenie zdobyte podczas czterech występów w KSW. Spodziewam się, że Polak od początku spróbuje przejąć inicjatywę, utrzymywać przeciwnika na końcu swoich ciosów i stopniowo spychać go do defensywy.

El Ouassaidi ma jednak wystarczająco dużo argumentów, aby sprawić niespodziankę. Jeżeli zdoła skrócić dystans i wciągnąć Zająca w chaotyczne wymiany, może wykorzystać luki w jego obronie. Mimo tego uważam, że przewaga fizyczna i skuteczność ofensywna reprezentanta Rzeszowa okażą się decydujące. Typuję mocne trafienie Zająca i zakończenie pojedynku jeszcze przed pierwszą przerwą.

Welisson Paiva (12-5-1) vs. Igor Włodarczyk (3-0)

Michał: Paiva miał świetny start w KSW, choć dwie ostatnie walki delikatnie go zweryfikowały. Nie można go jednak w żadnym wypadku lekceważyć. To kompletny zawodnik, a szczególnie w stójce potrafi być bardzo groźny. Ma mocne uderzenie, dobrze czuje dystans i jest w stanie sprawić problemy każdemu. Mimo wszystko w moich oczach zdecydowanym faworytem jest Igor Włodarczyk. Uważam, że to prawdopodobnie jeden z największych talentów młodego pokolenia, jakie KSW ma obecnie w swoich szeregach. Igor ma świetny parter i bardzo dobrze potrafi narzucać swoje warunki na tej płaszczyźnie.

I właśnie tutaj widzę klucz do tej walki. Paiva jest zawodnikiem kompletnym, ale przewaga Włodarczyka w parterze może okazać się decydująca. Jeśli Igor będzie w stanie sprowadzić rywala do parteru i przenieść walkę na swoją płaszczyznę, powinien mieć bardzo dużo możliwości skończenia pojedynku. Mój typ to Włodarczyk przez poddanie w pierwszych dwóch rundach.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Paiva: 2.67
Włodarczyk: 1.45

Szymon Bajor (26-13) vs. Kacper Paczóski (4-0)

Michał: To jest tak naprawdę zderzenie doświadczenia z młodością. Dwie epoki MMA się tutaj biją. Z jednej strony Kacper Paczóski, który ma dopiero cztery zawodowe walki, z drugiej Szymon Bajor, który ma ich prawie czterdzieści. To ogromna różnica. Paczóski to jest dzisiejsza waga ciężka. Ogromny gabaryt, około 120 kilogramów przy ponad dwóch metrach wzrostu. Bajor natomiast jest małym ciężkim. To zawodnik z pokolenia, w którym waga ciężka często oznaczała okolice 105 kilogramów. I właśnie gabaryt może być tutaj jego największym problemem. Tego po prostu nie da się przeskoczyć.

Z drugiej strony Bajor to stary lis. Stoczył już mnóstwo bitew i naprawdę ciężko go skończyć. Widzieliśmy, że potrafi przetrwać trudne momenty, a przecież poradził sobie z nim również Arek Wrzosek, klubowy kolega Kacpra. Bajor wie, jak walczyć na dystansie i jak wykorzystywać swoje doświadczenie. Myślę, że Szymon będzie szukał swojej szansy przede wszystkim w zapasach i parterze, bo tutaj ma przewagę nad Paczóskim. Kacper jest przede wszystkim zawodnikiem stójkowym, chociaż cały czas się rozwija. Miał też przerwę i tak naprawdę wciąż nie wiemy, jak kompletnym zawodnikiem może się docelowo stać. Widzieliśmy tylko część jego możliwości. Bajor natomiast jest zawodnikiem, którego już bardzo dobrze znamy. Wiemy, co potrafi, wiemy, jakie ma problemy, ale doskonale znamy też jego mocne strony. I właśnie doświadczenie, zapasy oraz umiejętność walki w parterze mogą być dla niego kluczowe. Dla mnie zasada jest prosta. Jeżeli będzie szybkie skończenie, większe szanse daję Paczóskiemu. Jeżeli Kacper wykorzysta swój gabaryt, siłę oraz stójkę i narzuci mocne tempo od początku, może skończyć Bajora przed czasem. Ale jeżeli walka zacznie się robić coraz bardziej wymagająca i pójdzie na pełny dystans, wtedy doświadczenie Szymona powinno zacząć odgrywać coraz większą rolę.

I dlatego mój typ jest taki: Bajor przez decyzję po trzech rundach. Uważam, że „stary lis” przeciągnie Kacpra na dystans, wykorzysta swoje zapasy oraz doświadczenie i ostatecznie wygra na punkty. Ale absolutnie nie będzie to dla niego łatwa walka.

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Bajor: 2.34
Paczóski: 1.57

61,2 kg: Andrzej Karkula (6-1) vs. Kamil Korzeniowski (6-6-1) 

Martyna: Karkula, poddanie

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Karkula: 1.17
Korzeniowski: 4.80

70,3 kg: Kristians Bogužs (4-0) vs. Kacper Cholewa (3-1)

Martyna: Cholewa decyzją

Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Boguzs: 1.90
Cholewa: 1.90

Zakaz uczestnictwa w grze hazardowej dla osób poniżej 18 roku życia. Hazard stwarza wysokie ryzyko straty finansowej. Nadmierna gra niesie ze sobą potencjalne zagrożenie dla zdrowia.