Dwie walki o pas na UFC 333 w Abu Dhabi, a więc zapraszamy na typowanie redakcyjne! Jeśli nie wiecie, na kogo postawić na Fortunie, to warto sprawdzić nasze predykcje!
Alexander Volkanovski (28-4) vs. Movsar Evloev (20-0) – pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej
Grzegorz: W walce wieczoru gali UFC 333 w Abu Dhabi dojdzie do starcia mistrza kategorii piórkowej, Alexandra Volkanovskiego, z niepokonanym pretendentem – Movsarem Evloevem. Dla Australijczyka będzie to kolejny sprawdzian na najwyższym poziomie, a zarazem okazja, aby udowodnić, że wciąż należy do absolutnej czołówki i nie powiedział jeszcze ostatniego słowa mimo zaawansowanego (jak na dywizję piórkową) wieku. Evloev natomiast od dawna czeka na swoją szansę walki o mistrzostwo i trudno się dziwić, że wielu obserwatorów zaczyna widzieć w nim zawodnika, który może wreszcie przejąć tron. Nie ukrywam jednak, że mimo imponującego rekordu pretendenta, zdecydowanie bardziej skłaniam się ku mistrzowi. Oczywiście, nie sposób wykluczyć, że to właśnie teraz nadejdzie moment, w którym Volkanovski zacznie odczuwać upływ czasu, ale na ten moment nie jestem przekonany, czy Evloev dysponuje odpowiednimi narzędziami, aby wykorzystać ewentualny spadek formy Australijczyka.
Alexander Volkanovski to zawodnik, którego trudno oceniać wyłącznie przez pryzmat ostatnich występów, ponieważ przez lata udowadniał, że potrafi znaleźć odpowiedź na niemal każdy styl walki. Mistrz nie jest wyłącznie świetnym stójkowiczem, ale przede wszystkim niezwykle inteligentnym zawodnikiem, który doskonale zarządza dystansem, potrafi zmieniać ustawienie, markować uderzenia i wyciągać rywali z ich naturalnego rytmu. Nie musi przy tym nieustannie wywierać presji ani szukać nokautującego ciosu. Często wystarczy mu kilka precyzyjnych akcji, odpowiednia praca nóg i umiejętne wykorzystanie błędów przeciwnika, aby stopniowo przejmować kontrolę nad walką. Co istotne, Volkanovski ma również bardzo dobrze rozwiniętą defensywę zapaśniczą. Owszem, w starciu z Islamem Makhachevem przekonał się, jak trudne może być powstrzymywanie zawodnika dysponującego tak zaawansowanym grapplingiem, ale nie można automatycznie zakładać, że każdy kolejny zapaśnik będzie w stanie osiągnąć podobne rezultaty. Warto bowiem zauważyć, że sam fakt udanego sprowadzenia nie oznacza jeszcze, że można utrzymać Australijczyka na macie i systematycznie odbierać mu energię, kontrolując go. Volkanovski bardzo dobrze pracuje przy siatce, potrafi wracać na nogi, odzyskiwać przestrzeń i ponownie ustawiać pojedynek na swoich warunkach. Nie bez powodu przez lata radził sobie z kolejnymi pretendentami, a jego trylogia z Maxem Hollowayem oraz starcia z Brianem Ortegą i Yairem Rodriguezem pokazały, jak wiele odpowiedzi posiada na różne problemy pojawiające się w klatce. Oczywiście, nie sposób wykluczyć, że najlepsze lata ma już za sobą. Volkanovski ma za sobą mnóstwo wymagających pojedynków, a ostatnie lata były dla niego szczególnie intensywne. Pytanie brzmi jednak, czy ewentualny spadek formy będzie na tyle duży, aby pozwolić Evloevowi zdominować mistrza. Moim zdaniem nie należy jeszcze przed walką stawiać na to, że Australijczyk nagle straci wszystkie atuty, które przez lata czyniły go jednym z najlepszych zawodników na świecie.
Movsar Evloev to natomiast niepokonany pretendent, który swoją pozycję zbudował przede wszystkim dzięki presji, zapasom i konsekwencji w realizowaniu planu na walkę. Rosjanin potrafi regularnie zmieniać płaszczyzny walki, ponawiać próby sprowadzeń i zmuszać przeciwników do nieustannej pracy w defensywie. Nie jest przy tym zawodnikiem, którego należy traktować jako jednowymiarowego grapplera. Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, jego stójka również potrafi być całkiem skuteczna, a sam Evloev coraz lepiej odnajduje się w wymianach i potrafi dokładać uderzenia do akcji zapaśniczych. Nie zmienia to jednak faktu, że to właśnie kontrolowanie walki poprzez zapasy pozostaje jego największym atutem. Warto przy tym zauważyć, że Evloev nie zawsze przekuwa udane sprowadzenia w długotrwałą dominację. Potrafi przenieść pojedynek na matę, lecz nie jest zawodnikiem, który zajmuje plecy rywala, stabilizuje pozycję za pomocą trójkąta nogami zapinanego na biodrach przeciwników czy nieustannie szuka poddań z dominujących pozycji. Często jego grappling polega raczej na przeplataniu prób sprowadzeń z kontrolą i stopniowym zbieraniu kolejnych minut. Oczywiście, w starciu z wieloma zawodnikami taki sposób walki w zupełności wystarcza do zwycięstwa na punkty, ale przeciwko Volkanovskiemu może okazać się niewystarczający. Dobrym punktem odniesienia jest tutaj walka z Arnoldem Allenem, w której Evloev miał swoje momenty, jednak nie zawsze potrafił narzucić rywalowi taką presję, jakiej można oczekiwać po zawodniku opierającym swoją grę na zapasach. Jeszcze ciekawiej wyglądał pojedynek z Leronem Murphym. Brytyjczyk potrafił stawiać opór, a Evloev nie zdołał całkowicie odebrać mu możliwości prowadzenia walki na własnych warunkach. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że Rosjanin nie słynie z kończenia przeciwników przed czasem. Jego rekord jest imponujący, ale na próżno szukać u niego skończeń w organizacji UFC, gdzie stoczył już 10 pojedynków i wszystkie doszły do decyzji sędziowskiej. W starciu z mistrzem będzie musiał nie tylko regularnie zdobywać pozycje, ale przede wszystkim sprawić, aby te akcje przynosiły wyraźne efekty. Jeżeli Volkanovski będzie szybko wracał na nogi, a Evloev nie zdoła utrzymywać go na macie, pretendent może mieć spory problem z wypracowaniem wystarczającej przewagi.
Podsumowując, widzę tutaj pojedynek, w którym Evloev będzie miał swoje momenty zapaśnicze, ale niekoniecznie przełoży je na pełną kontrolę nad mistrzem. Spodziewam się, że Rosjanin od początku będzie próbował skracać dystans, wywierać presję i zmuszać Volkanovskiego do obrony kolejnych wejść w nogi. Niewykluczone, że w pierwszych rundach uda mu się zdobyć kilka sprowadzeń, a nawet wygrać jedną z odsłon dzięki aktywności w końcówce i zaakcentowaniu swojej przewagi w parterze. Kluczowe będzie jednak to, co wydarzy się później. Jeżeli Australijczyk zacznie regularnie wracać na nogi, dobrze czytać momenty rozpoczęcia akcji zapaśniczych i karać pretendenta za nieudane próby, walka może zacząć układać się zupełnie inaczej. Volkanovski będzie miał wtedy coraz więcej przestrzeni do wykorzystywania swoich atutów w stójce, gdzie widzę po jego stronie przewagę w precyzji, pracy na nogach i umiejętności karania przeciwnika za przewidywalne wejścia. Spodziewam się, że z czasem mistrz zacznie dokładać niskie kopnięcia, ciosy proste i krótkie kombinacje, które będą utrudniały Evloevowi komfortowe skracanie dystansu. Nie można oczywiście wykluczyć, że pretendent zdoła narzucić swój rytm przez pięć rund, szczególnie jeśli będzie skutecznie łączył zapasy z uderzeniami i nie pozwoli Volkanovskiemu rozwinąć skrzydeł. Jest to scenariusz, który trzeba brać pod uwagę, a sam Evloev zasłużył na szacunek za konsekwencję i dotychczasową karierę. Mimo wszystko uważam, że mistrz ma więcej narzędzi do wygrywania poszczególnych fragmentów walki. Oczywiście, można zastanawiać się, czy nie nadchodzi już moment, w którym Volkanovski zacznie przegrywać takie pojedynki, ale dopóki nie zobaczę wyraźnych oznak, że nie jest w stanie radzić sobie z presją i zapasami na tym poziomie, nie zamierzam stawiać na jego porażkę wyłącznie ze względu na wiek i liczbę stoczonych walk. Evloev może być trudnym przeciwnikiem, może urwać mistrzowi rundy, a nawet doprowadzić do bardzo wyrównanej końcówki. Nie widzę jednak, aby miał zdominować Australijczyka przez pełne 25 minut. Spodziewam się, że Volkanovski wykorzysta swoje doświadczenie, lepszą pracę w stójce i umiejętność powracania do walki po nieudanych akcjach zapaśniczych rywala, aby obronić pas na pełnym dystansie. Mój typ: Alexander Volkanovski przez decyzję sędziów.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Volkanovski: 1.90
Evloev: 1.87
Petr Yan (20-5) vs. Merab Dvalishvili (21-5) – pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze koguciej
Grzegorz: Pojedynek Petra Yana z Merabem Dvalishvilim będzie jednym z najciekawszych punktów gali UFC 333 w Abu Dhabi. Stawką co-main eventu będzie mistrzowski pas wagi koguciej, który Gruzin spróbuje odzyskać po porażce w rewanżu, który miał miejsce w grudniu zeszłego roku. Bilans rywalizacji wynosi 1-1, ale ostatnie starcie pokazało, jak wiele może zmienić się w tym zestawieniu. W pierwszej walce Dvalishvili zdominował Yana presją, zapasami i nieustannym narzucaniem tempa, wygrywając jednogłośną decyzją po pięciu rundach. W rewanżu Rosjanin znalazł jednak odpowiedź na największe atuty rywala, skutecznie bronił się przed obaleniami i rozbijał go precyzyjnymi kontrami. Teraz obaj dostaną szansę, by ostatecznie rozstrzygnąć tę rywalizację.
Petr Yan udowodnił w drugim pojedynku, że jego defensywa zapaśnicza i umiejętność kontrolowania dystansu mogą całkowicie ograniczyć najgroźniejszą broń Dvalishviliego. W pierwszym starciu Gruzin zanotował aż jedenaście obaleń, a w stójce również potrafił naruszać przeciwnika, zwyciężając wyraźnie na kartach punktowych. W rewanżu sytuacja wyglądała zupełnie inaczej – Yan pozwolił rywalowi na zaledwie dwa skuteczne sprowadzenia, a sam zanotował ich pięć. Co więcej, Rosjanin nie tylko zatrzymywał kolejne próby wejść w nogi, ale również karał przeciwnika za niemal każde nieprzygotowane podejście. Jaby, mocne prawe, kopnięcia na korpus i precyzyjne kontry sprawiały, że twarz Meraba z rundy na rundę wyglądała coraz gorzej. Yan świetnie wykorzystywał również momenty, w których Gruzin zostawał w zasięgu jego uderzeń po nieudanych próbach zapaśniczych. Nie można jednak zapominać, że Rosjanin ma za sobą poważną operację kręgosłupa. Nie musi to automatycznie oznaczać problemów w klatce, ale po tak poważnym zabiegu trudno całkowicie pominąć pytanie o jego dyspozycję. Jeżeli jednak Yan będzie w stanie zaprezentować podobną formę jak w rewanżu, ponownie może okazać się zawodnikiem zbyt precyzyjnym i zbyt trudnym do obalenia dla byłego mistrza.
Merab Dvalishvili ma natomiast wszystko, czego potrzebuje, by odwrócić losy tej rywalizacji – pod warunkiem, że znajdzie sposób na przełamanie defensywy Yana. Gruzin słynie z nieustannej presji, fenomenalnej kondycji i uporczywego ponawiania prób zapaśniczych. W pierwszym pojedynku te atuty pozwoliły mu całkowicie zdominować Rosjanina, a nawet w przegranym rewanżu nie przestał nacierać i szukać obaleń. Problem polegał na tym, że sama aktywność nie wystarczyła. Dvalishvili próbował sprowadzać przeciwnika niemal trzydzieści razy, ale skuteczność tych akcji była bardzo niska, a każda kolejna nieudana próba dawała Yanowi okazję do zadawania czystych uderzeń. Właśnie dlatego Gruzin nie może po prostu wejść do klatki i liczyć na to, że tym razem jego kondycja zrobi różnicę. Musi poprawić jakość wejść w nogi, lepiej przygotowywać je uderzeniami i skuteczniej utrzymywać przeciwnika na macie. Istotny może być również dłuższy odpoczynek przed trylogią. Warto przypomnieć, że Dvalishvili w krótkim okresie występował bardzo często, mierząc się z czołówką kategorii koguciej i nie zawsze mając wystarczająco dużo czasu na regenerację. Teraz może wejść do pojedynku po spokojniejszym przygotowaniu, z większą motywacją i konkretnym planem na odzyskanie pasa. Nie oznacza to jednak, że sama przerwa rozwiąże jego problemy z Yanem. W rewanżu Gruzin potrafił narzucać presję i pozostawał aktywny przez pełne pięć rund, a mimo to nie był w stanie przełożyć tego na zwycięstwo. Potrzebuje więc nie tylko świeżości, ale przede wszystkim skuteczniejszego sposobu na przełamanie defensywy mistrza.
Kluczowe pytanie brzmi, czy Dvalishvili będzie w stanie wrócić do skuteczności z pierwszej walki, czy też rewanż pokazał już, że Yan rozgryzł jego styl. Nie spodziewam się powtórki z pierwszego pojedynku, w którym Gruzin praktycznie od początku do końca kontrolował przebieg rywalizacji. Jednocześnie trudno zakładać, że Merab ponownie zaliczy tak słabą skuteczność obaleń jak w rewanżu. Wydaje mi się, że tym razem lepiej przygotuje swoje wejścia, będzie częściej przenosił walkę do parteru i zmusi Yana do znacznie większego wysiłku w defensywie. Nie widzę jednak scenariusza, w którym całkowicie zdominuje Rosjanina. Yan powinien nadal być groźniejszy w stójce, a każde nieudane sprowadzenie może kosztować pretendenta kolejne mocne uderzenia na głowę i korpus. Spodziewam się bardzo wyrównanej walki, w której Dvalishvili wygra kilka rund dzięki presji i skuteczniejszym obaleniom, a o wyniku może zdecydować nawet ostatnie pięć minut. Tym razem skłaniam się jednak ku Gruzinowi, który ma wystarczająco dużo narzędzi, by poprawić błędy z rewanżu i odzyskać mistrzowski pas. Mój typ: Merab Dvalishvili przez decyzję sędziów.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Yan: 1.64
Dvalishvili: 2.22
Lone’er Kavanagh (10-2) vs. Ramazan Temirov (20-3)
Igor: Podczas gali UFC 333 dojdzie do niezwykle interesującego pojedynku w kategorii muszej. Lone’er Kavanagh zmierzy się z Ramazanem Temirovem w starciu dwóch zawodników, którzy słyną z dynamicznego stylu i efektownych akcji w stójce. Brytyjczyk będzie chciał wykorzystać swoje umiejętności techniczne, natomiast reprezentant Uzbekistanu postara się narzucić agresywne tempo i poszukać kolejnego efektownego zwycięstwa.
Lone’er Kavanagh to jeden z najbardziej utalentowanych zawodników młodego pokolenia w kategorii muszej. Brytyjczyk imponuje szybkością, precyzją oraz umiejętnością prowadzenia walki na dystans. Jego największymi atutami są kombinacje bokserskie, dynamiczna praca na nogach oraz skuteczne kontry. Potrafi również umiejętnie wykorzystywać kopnięcia, które pozwalają mu kontrolować odległość i stopniowo rozbijać przeciwników. Zwycięstwo nad Brandonem Moreno pokazało, że jest w stanie rywalizować z najbardziej doświadczonymi zawodnikami dywizji.
Ramazan Temirov prezentuje zdecydowanie bardziej agresywny styl. Reprezentant Uzbekistanu dysponuje ogromną siłą uderzenia jak na kategorię muszą i potrafi błyskawicznie kończyć pojedynki. Jego największą bronią są dynamiczne wejścia w półdystans, mocne sierpowe oraz umiejętność wywierania nieustannej presji. Efektowny nokaut na Steve’ie Ercegu udowodnił, że Temirov stanowi poważne zagrożenie nawet dla zawodników z doświadczeniem w ścisłej czołówce UFC.
Kluczowym elementem tego zestawienia będzie kontrola dystansu. Kavanagh powinien wykorzystywać swoją szybkość, pracę na nogach oraz precyzyjne ciosy proste, aby ograniczać ofensywę przeciwnika. Temirov będzie natomiast próbował skracać dystans i prowokować intensywne wymiany, w których jego siła uderzenia może okazać się decydująca. Agresywne nastawienie Uzbeka stwarza jednak okazje do kontrataków, co Brytyjczyk potrafi bardzo dobrze wykorzystywać.
Istotna może okazać się również kondycja obu zawodników. Jeżeli Temirov nie zdoła szybko naruszyć rywala, przedłużający się pojedynek może sprzyjać bardziej technicznemu Kavanaghowi. Brytyjczyk będzie jednak musiał zachować koncentrację przez pełne trzy rundy, ponieważ nawet pojedynczy błąd w defensywie może zostać bezlitośnie wykorzystany.
Moim faworytem jest Lone’er Kavanagh. Uważam, że jego przewaga techniczna, szybkość oraz umiejętność kontrowania pozwolą mu skutecznie neutralizować agresję Temirova. Uzbek z pewnością będzie niebezpieczny, szczególnie w początkowej fazie pojedynku, jednak spodziewam się, że Brytyjczyk przetrwa jego ofensywę i z każdą kolejną minutą będzie coraz skuteczniej punktował. Typuję zwycięstwo Kavanagha po trzech rundach, choć nokaut w wykonaniu Temirova pozostaje bardzo realnym scenariuszem. Mój typ: Lone’er Kavanagh przez decyzję sędziów.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Kavanagh: 1.82
Temirov: 1.96
Alexander Volkov (40-11) vs. Rizvan Kuniev (15-3-1)
Martyna: W wadze ciężkiej zapowiada się bardzo ciekawe starcie weterana z zawodnikiem, który dopiero rozpycha się w czołówce. Alexander Volkov to jeden z najbardziej doświadczonych ciężkich w UFC – ma na koncie ponad 50 zawodowych walk i wygrał sześć z siedmiu ostatnich, a w maju na UFC 328 pewnie wypunktował Waldo Cortesa-Acostę. Rizvan Kuniev wszedł do organizacji od niejednogłośnej porażki z Curtisem Blaydesem, ale później wypunktował Jailtona Almeidę, a w lipcu, również w Abu Dhabi, skończył kolanami Tyrella Fortune’a. Dla Volkova to walka o podtrzymanie serii i zbliżenie się do pasa, dla Kunieva – szansa, żeby wskoczyć na zupełnie inny poziom.
Stylistycznie wszystko kręci się wokół dystansu. Volkov ma ponad dwa metry wzrostu i ogromny zasięg, świetnie pracuje prostymi, frontalnymi kopnięciami na korpus i potrafi przez trzy rundy trzymać rywala na końcu swoich uderzeń. Kuniev jest niższy, ale bardzo mocny fizycznie, dobrze czuje się w klinczu, potrafi długo kontrolować przeciwnika pod siatką i sam bardzo rzadko daje się sprowadzić. Jego droga do zwycięstwa to skracanie dystansu, przyklejenie się do Volkova, kolana i brudna praca w klinczu. Problem w tym, że Rosjanin jest doświadczony, cierpliwy i za każde nieprzygotowane wejście będzie karał prawą ręką. Kuniev może mieć swoje momenty i urwać rundę kontrolą, ale stawiam na to, że Volkov utrzyma walkę w swoim dystansie i zbierze więcej czystych trafień. Mój typ: Alexander Volkov przez decyzję sędziów.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Volkov: 1.75
Kuniev: 2.05
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Volkov: 1.75
Kuniev: 2.05
Aaron Pico (14-5) vs. Losene Keita (17-2)
Fabian: Prawdziwą ozdobą gali UFC 333 powinna być konfrontacja Losene Keity z Aaronem Pico. Dwóch zawodników usposobionych ultraofensywnie. Prawdziwi rzeźnicy szukający skończenia w każdym pojedynku. Byli gwiazdami swoich organizacji – Pico w Bellatorze, Keita w Oktagonie. Obaj zaliczyli nieudane debiuty w UFC. Amerykanin padł ofiarą potężnego nokautu z rąk Murphy’ego, Keitę wypunktował Wood. Wrócili jednak na właściwe tory i przystępują do tego pojedynku z bilansem 1-1 w największej organizacji. Z czynników zewnętrznych pewne wątpliwości budzi fakt, że Losene wziął walkę na zastępstwo za Arnolda Allena. Miał jednak miesiąc na przygotowania, więc nie jest to typowe last minute.
Przy potencjale ogniowym obu zawodników w stójce to Aaron musi mieć się zdecydowanie bardziej na baczności. Jego odporność na ciosy nie jest elitarna – 3 z 4 porażek to nokauty, a Belg nigdy nie przegrał przez nokaut. Amerykanin będzie potrzebował zapasów, aby poprowadzić walkę spokojniej niż zwykle. Pójście trybem kill or be killed może się dla niego skończyć katastrofą. Oczywiście ma narzędzia, aby ustrzelić Keitę, natomiast statystycznie to on jest bardziej narażony na deski. Urodzony w Gwinei zawodnik ma w sobie więcej maestrii. Wysublimowane techniki, bajeczne kontry, które przydadzą się właśnie na Pico. Kluczowe może być bronienie obaleń. Jeśli Keita będzie podpuszczał Aarona, trafiał go kopnięciami i naciskał, to Amerykanin albo pójdzie w zapasy, albo w morderczą wymianę. Defensywa zneutralizuje pierwszą furtkę, a druga to wiadomo – element loterii ze wskazaniem na Losene. Nokaut będzie wisiał w powietrzu przez cały pojedynek. Rozejdzie się o słabą szczękę Pico. Prędzej czy później odsłoni się, a wtedy szybkie i bardzo technicznie lokowane ciosy Keity powinny wystarczyć. Typ: Losene Keita przez KO w 2. rundzie.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Pico: 1.73
Keita: 2.07
Zakaz uczestnictwa w grze hazardowej dla osób poniżej 18 roku życia. Hazard stwarza wysokie ryzyko straty finansowej. Nadmierna gra niesie ze sobą potencjalne zagrożenie dla zdrowia.

![Who’s next In The Cage [#14] – Co dalej po UFC 334?](https://inthecage.pl/wp-content/uploads/2026/11/Arena-Octagon_-Whos-Next-14-218x150.png)
![Who’s next In The Cage [#13] – Co dalej po UFC Vegas 124?](https://inthecage.pl/wp-content/uploads/2026/11/UFC-Whos-Next_-13-218x150.png)
![Who’s next In The Cage [#12] – Co dalej po UFC Vegas 123?](https://inthecage.pl/wp-content/uploads/2026/11/UFC-Whos-Next_-Edycja-12-218x150.png)
![Who’s next In The Cage [#11] – Co dalej po UFC 333?](https://inthecage.pl/wp-content/uploads/2026/10/Kto-nastepny_-MMA-w-oktagonie-11-218x150.png)



















