W obu walkach mistrzowski mamy dość wyraźnych faworytów – nie tylko według fanów, ale też bukmacherów. Poniżej przedstawiamy Wam nasze typy na galę KSW 118 w Kaliszu!
Piotr Kuberski (17-1) vs. Michał Michalski (14-5) – o tymczasowy pas mistrzowski
Grzegorz: Walka o tymczasowy pas wagi średniej pomiędzy Piotrem Kuberskim a Michałem Michalskim zapowiada się jako jedno z najlepszych sportowych zestawień, jakie KSW mogło dziś zrobić w tej kategorii. Dwóch zawodników będących w kapitalnym momencie kariery, dwóch bardzo mocnych fizycznie średnich i dwóch fighterów, którzy nie mają problemu z narzucaniem presji. To nie wygląda na pojedynek, w którym ktoś spokojnie będzie punktował z dystansu przez pięć rund.
Piotr Kuberski wszedł do KSW jak taran i praktycznie od początku robił w tej wadze brutalne porządki. Najbardziej imponujące jest jednak to, że nie chodzi wyłącznie o same nokauty, ale o sposób, w jaki je zdobywa. Kuberski nie poluje nerwowo na jedną bombę – on systematycznie dobiera się do skóry swoich rywali agresją, kopnięciami na korpus, frontalnymi, mocnymi prostymi i ciągłym zmuszaniem przeciwnika do pracy pod presją. Bardzo dobrze zarządza dystansem i świetnie miesza ataki na różnych płaszczyznach. Potrafi zamęczyć rywala samym tempem i regularnością ofensywy.
Ogromnym atutem Kuberskiego jest też spokój w momencie, gdy to przeciwnik idzie do ofensywy. Widać to było zarówno z Romanowskim, jak i Paczuskim. Nawet gdy przyjmował mocne ciosy albo rywale mieli swoje dobre momenty, nie panikował. Dalej robił swoje, dalej wywierał presję i z czasem przełamywał przeciwników. Do tego dochodzi bardzo niewygodny styl walki. Kopnięcia frontalne na korpus, wysokie kopnięcia, kolana w tempo, mocny prawy prosty – cały czas trzeba uważać praktycznie na wszystko.
Co ważne, Kuberski świetnie stoi również kondycyjnie. Nie wygląda na zawodnika, który mocno zwalnia po pierwszych minutach. Wręcz przeciwnie – często z rundy na rundę zaczyna rozkręcać się jeszcze bardziej, widząc, że przeciwnik przechodzi przez poważny kryzys. Romanowskiego dosłownie zamęczył i rozbił objętością ataków. Paczuskiego z kolei najpierw zmusił do nieustannej pracy pod presją, a później idealnie wyłapał moment na nokautujące wysokie kopnięcie.
Michał Michalski jest natomiast zawodnikiem dużo bardziej eksplozywnym i dynamicznym w krótkich zrywach. Bardzo dobrze pracuje na nogach, świetnie skraca dystans i potrafi błyskawicznie doskakiwać z mocnymi kombinacjami bokserskimi. Widać też, że w ostatnich walkach zrobił ogromny progres pod względem pewności siebie. Nie wygląda już jak zawodnik, który wdaje się w chaos bez kontroli. Dziś dużo lepiej zarządza tempem i momentami walki.
Największym atutem Michalskiego pozostaje jednak jego wszechstronność. „Cukier” potrafi walczyć agresywnie w stójce, ale bardzo dobrze korzysta też z zapasów i klinczu. W walce z Humburgerem czy Vrtaciciem świetnie było widać, jak umiejętnie przeplata boks z obaleniami i kontrolą przy siatce. Nawet jeśli nie utrzymuje rywali długo na macie, to samym mieszaniem płaszczyzn potrafi wybijać ich z rytmu i odbierać pewność siebie.
Do tego Michalski jest bardzo szybki jak na tę kategorię wagową. Janikowskiego kompletnie rozbił timingiem, balansem i dynamiką ataków. Potrafi błyskawicznie wejść w półdystans, trafić kombinacją i odskoczyć. Problem w tym, że momentami nadal zostawia trochę przestrzeni po swoich akcjach i zdarza mu się przyjmować podczas wymian. A przeciwko zawodnikowi bijącemu tak ciężko i regularnie jak Kuberski może to być ogromny problem.
Klucz tej walki prawdopodobnie będzie leżał właśnie w tempie i fizyczności pojedynku. Michalski na papierze wydaje się zawodnikiem szybszym i bardziej dynamicznym w pierwszych minutach. Możliwe, że będzie miał swoje momenty – szczególnie w krótkich wejściach bokserskich czy przy zmianach płaszczyzn. Pytanie brzmi jednak, czy będzie w stanie utrzymać takie tempo i skuteczność przez dłuższy czas pod nieustanną presją Kuberskiego? Bo tymczasowy mistrz wygląda dziś trochę jak zawodnik, którego trzeba zatrzymać już na początku starcia. Jeśli bowiem pozwoli mu się wejść w swój rytm, zaczyna stopniowo spychać przeciwnika coraz dalej pod ścianę. Najpierw odbiera przestrzeń, potem zaczyna dokładać kolejne ciosy na korpus i nogi, a na końcu przychodzą mocne ciosy na głowę, które niejednokrotnie gasiły przeciwnikom światło.
I właśnie dlatego to zestawienie wydaje się z czasem coraz bardziej niebezpieczne dla Michalskiego. „Cukier” ma narzędzia, żeby wygrać fragmenty tej walki. Ma szybkość, ma zapasy, ma naprawdę dobry boks. Problem w tym, że Kuberski bardzo dobrze znosi presję i chaos, a przy tym sam generuje ogromną objętość mocnych ataków. Trudno wyobrazić sobie scenariusz, w którym Michalski przez pełne pięć rund unika tych ciężkich wymian.
Najbardziej prawdopodobny obraz tej walki to taki, w którym Michalski dobrze wchodzi w pojedynek, trafia w kontrach, momentami odwołuje się również do zapasów. Z czasem jednak Kuberski zaczyna coraz mocniej pracować kopnięciami na korpus, spychać go do defensywy i przejmować środek klatki. Tempo oraz siła ciosów tymczasowego mistrza zaczynają robić różnicę, a wymiany stają się coraz cięższe dla Michała.
Kuberski bardzo dobrze łapie momenty, gdy przeciwnicy zaczynają zwalniać albo reagować pół kroku za wolno. A Michalski, który lubi wchodzić dynamicznie w półdystans, może w końcu nadziać się na jedno z tych mocnych kolan, prawych prostych albo wysokich kopnięć, którymi Kuberski terroryzuje rywali. Mój typ: Piotr Kuberski przez TKO, runda 4.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Kuberski 1.20
Michalski: 4.55
Wiktoria Czyżewska (7-1) vs. Sara Luzar-Smajić (6-3) – o pas mistrzowski
Michał: Faworytką tej walki jest Wiktoria Czyżewska i trudno się z tym nie zgodzić, bo ostatnie miesiące zdecydowanie należą do niej. To zawodniczka niesamowicie wybuchowa, która ma ogromną siłę zarówno w rękach, jak i przede wszystkim w nogach. Jej kopnięcia potrafią robić ogromne wrażenie i wydaje się, że fizycznie będzie po prostu mocniejsza od Sary. Czyżewska jako kickbokserka będzie chciała prowadzić tę walkę w stójce, gdzie czuje się znakomicie i gdzie regularnie rozbija swoje rywalki. W kobiecym MMA skończenia przed czasem nie zdarzają się aż tak często, a ona potrafi to robić i pokazuje, że ma naprawdę duży potencjał w ofensywie. Sara również preferuje wymiany w stójce, ale wydaje się, że jej największą szansą będzie parter i próby obalenia Polki. Problem w tym, że Wiktoria mocno poprawiła defensywę zapaśniczą i nie jest już tak łatwo sprowadzić ją do parteru oraz tam kontrolować. Jeśli walka przez większość czasu pozostanie na nogach, przewaga Czyżewskiej powinna być bardzo widoczna i właśnie dlatego typuję zwycięstwo „Chicatoro” przed czasem w trzeciej lub czwartej rundzie.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Czyżewska: 1.14
Smajić: 5.70
Valeriu Mircea (31-9-1) vs. Roman Szymański (18-9)
Fabian: Trylogia Romana Szymańskiego z Valeriu Mirceą to z jednej strony obraz nieco skostniałych dywizji KSW i deficytu wystarczających opcji na mocne pojedynki, ale też czymś naturalnym. Panowie mają bilans 1-1. Pierwsza walka w dużej storpedowana kontuzją Mołdawianina, druga zakończona ciasną decyzją. Jest tu pole do trylogii, zwłaszcza, że Panowie są gwarantem fajerwerków w klatce. Należy spodziewać się, że Szymański będzie próbował przechylać szalę zwycięstwa na swoją korzyść obaleniami. Stójkowo nie będą sobie szczędzić lowkicków czy ostrych wymian. Tak było w walce numer 2. To czego im brakuje to ciągłości startów. Mircea ma za sobą słabą walką z Varelą, Szymański koncertowo ubił Formelę. Większe szanse daję Mołdawianinowi. Popełnia mniej błędów, jest bardziej stały w swoich poczynaniach i ma mniejsze wahania formy. Roman miewa momenty, gdy wygląda jak mistrz dywizji, by potem wypuścić to w mgnieniu oka. Jest rewelacyjnym scramblerem, więc gra parterowa na pewno nie będzie tutaj dla niego problemem. Minimalnie faworyzuję Valeriu, który utrzyma wysokie tempo pojedynku i stopując zapaśnicze próby Polaka zajedzie go na dystansie po bardzo ciasnej walce. Mój typ: Valeriu Mircea decyzją.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Mircea: 1.70
Szymański: 2.15
Marian Ziółkowski (25-11-1) vs. Aymard Guih (19-14-1)
Grzegorz: To zestawienie w wadze lekkiej wygląda trochę jak walka dwóch zawodników znajdujących się dziś w zupełnie innych momentach kariery. Marian Ziółkowski nadal pozostaje jednym z najbardziej inteligentnych i technicznych fighterów tej kategorii w KSW, ale trudno uciec od pytań o jego fizyczność, zdrowie i tempo po ostatnich latach. Aymard Guih z kolei może nie jest zawodnikiem efektownym, ale bardzo niewygodnym. To typ rywala, który potrafi zamienić walkę w fizyczny, męczący bój i wyciągnąć przeciwnika ze strefy komfortu.
Marian Ziółkowski przez lata budował swoją pozycję przede wszystkim świetnym wyczuciem dystansu, spokojem i bardzo poukładanym boksem. To zawodnik, który dobrze pracuje lewym prostym, potrafi punktować z kontry i świetnie czyta momenty wejścia rywali. Nawet w przegranych walkach z Parnassem czy Heldem było widać, że technicznie nadal potrafi robić bardzo dobre rzeczy. Problem polega jednak na tym, że coraz częściej przeciwnicy są w stanie odbierać mu przestrzeń i spychać go do walki, której nie chce prowadzić. Held praktycznie przykleił się do niego zapaśniczo i kontrolował kolejne minuty walki. Parnasse robił podobnie – presja, klincz, ciągłe zmiany pozycji i odbieranie Marianowi komfortu pracy w stójce. Nawet Varela najlepiej wyglądał wtedy, gdy narzucał tempo i zmuszał Ziółkowskiego do cofania się przy siatce.
I właśnie tutaj pojawia się największy atut Guih. Francuz nie jest może najbardziej ekscytującym zawodnikiem do oglądania, ale doskonale odnajduje się w brudnych, siłowych walkach. Bardzo szybko skraca dystans, klei się w klinczu, szuka chwytów pod siatką i regularnie męczy przeciwników fizycznie. Nie potrzebuje wielkiej aktywności w stójce, żeby przejmować kontrolę nad pojedynkiem. Wystarczy mu zamknąć rywala na ogrodzeniu, obciążyć go ciężarem ciała i odbierać energię kolejnymi próbami obaleń.
Guih jest też dużo bardziej wytrzymały i niewygodny, niż może sugerować jego rekord. Makarowski naprawdę ciężko go porozbijał, momentami był o kilka ciosów od skończenia walki, a Francuz i tak przetrwał, wracając jeszcze do swoich zapasów. To zawodnik bardzo odporny mentalnie i fizycznie. Z drugiej strony, Guih ma też wyraźne ograniczenia. W stójce jest wyraźnie mniej techniczny od Mariana. Bywa chaotyczny, często bije obszerne ciosy i ma problemy z zawodnikami dobrze punktującymi na wstecznym. Kiedy rywale potrafią zatrzymać jego próby zapaśnicze i zmusić go do dłuższej walki kickboxerskiej, zaczyna wyglądać dużo gorzej. Makarowski pokazał, że przy odpowiedniej presji i aktywności można go rozbijać prostymi oraz kombinacjami.
Problem polega jednak na tym, że obecny Marian nie wygląda już jak zawodnik, który przez pełne trzy rundy będzie utrzymywał wysokie tempo pracy na nogach i regularnie bronił wejść zapaśniczych. Po kontuzjach i ciężkich walkach widać, że momentami brakuje mu dawnej świeżości i dynamiki. Nadal jest bardzo inteligentny technicznie, ale coraz trudniej utrzymać mu walkę dokładnie tam, gdzie chce.
To może być pojedynek, który przez długie fragmenty nie będzie wyglądał efektownie. Marian prawdopodobnie będzie szukał prostych, pracy na dystansie i punktowania. Guih natomiast od początku powinien ruszyć po klincz, presję i męczenie Polaka przy siatce. Im dłużej ta walka potrwa w zwarciu, tym bardziej będzie to korzystne dla Francuza.
Kluczowe wydaje się to, czy Ziółkowski będzie w stanie regularnie rozrywać klincz i utrzymywać walkę na środku klatki. Jeśli tak, jego technika powinna robić różnicę. Jeśli jednak Guih zacznie narzucać swój fizyczny styl, przepychać Mariana pod siatką i odbierać mu miejsce do pracy, pojedynek może bardzo szybko zrobić się dla byłego mistrza niewygodny.
Patrząc na ostatnie walki obu zawodników, trudno oprzeć się wrażeniu, że dla Guih ta walka jest odpowiednia na ten moment kariery. To dokładnie ten typ rywala, który nie daje złapać rytmu, nie pozwala spokojnie punktować i zmusza do nieustannej pracy fizycznej.
Marian nadal ma umiejętności, żeby wygrać tę walkę techniką i doświadczeniem, ale pytanie brzmi, czy jest dziś w stanie utrzymać taką walkę pod własne dyktando. Guih wygląda natomiast na zawodnika, który przez pełne trzy rundy będzie robił dokładnie to samo – presja, klincz, obalenia i męczenie.
Najbardziej prawdopodobny scenariusz to wyrównany, momentami niewdzięczny pojedynek, w którym Marian będzie miał swoje dobre fragmenty w stójce, ale Francuz narzuci więcej fizyczności, kontroli przy siatce i zapasów. Mój typ: Aymard Guih przez decyzję sędziów.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Ziółkowski: 1.27
Guih: 3.75
Dawid Kasperski (2-1) vs. Aleksander Winiarski (3-1)
Fabian: Dynamika pojedynku Dawida Kasperskiego z Aleksandrem Winiarskim nie powinna być dla nikogo tajemnicą. Dawid to bardzo doświadczonych kickboxer, który wojował na Superkombat czy Glory. Karierę w MMA rozpoczął z wysokiego „C” bo już w trzeciej walce podejmował byłego mistrza FEN Bartosza Szewczyka. Ta jedna walka zakończona niejednogłośną decyzją już świadczy o gremialnej przewadze doświadczenia nad Winiarskim. Jego walki zawodowe nie wyszły poza 2 minuty. Kasperski jest lepszy technicznie, ma podstawy zapaśnicze i mimo wieku się rozwija, bo jest bardzo świeży w dyscyplinie. Pojedynki Winiarskiego są dużo bardziej chaotyczne, wymiana mocnych ciosów i braki defensywne. Pojedynek powinien przebiegać pod dyktando Kasperskiego, który opanowaniem, zapleczem technicznym oraz kondycyjnym rozbije męczącego się z każdą minutą coraz bardziej Winiarskiego. Typ: Dawid Kasperski TKO w 2 rundzie.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Kasperski: 1.48
Winiarski: 2.65
Konrad Rusiński (7-3) vs. Tagir Machmudov (3-0)
Michał: Bardzo ciekawi mnie, co pokaże Tagir Machmudov, bo to naprawdę ogromny talent, o którym mówi się coraz więcej. Mimo że ma dopiero rekord 3-0, w starciu z bardziej doświadczonym Konradem Rusińskim i tak wydaje się delikatnym faworytem. Ta walka powinna odpowiedzieć na wiele pytań, bo Machmudov jeszcze nie mierzył się z rywalem takiej klasy i tak kompletnym zawodnikiem. Konrad potrafi walczyć praktycznie w każdej płaszczyźnie, dobrze wygląda zarówno w stójce, jak i w parterze, choć to właśnie tam kończył najwięcej walk przed czasem. Problem w tym, że akurat parter może być tutaj dla niego bardzo niebezpieczny, bo Machmudov dysponuje kapitalnymi zapasami i świetną kontrolą przeciwnika. Bardzo trudno będzie go sprowadzić do sytuacji, w której będzie mógł swobodnie pracować nad poddaniem czy dominacją z góry. Wydaje mi się, że największych szans Konrad powinien szukać w stójce, gdzie ma mocne uderzenie i potrafi wykorzystać swoje momenty. Mimo wszystko minimalnie bardziej przekonuje mnie Tagir i sądzę, że to właśnie jego zapasy, kontrola oraz narzucenie tempa pozwolą mu wygrać tę walkę przez decyzję.
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Rusiński: 3.75
Machmudov: 1.27
Michał Dreczkowski (6-1) vs. Cedric Lushima (7-1)
Grzegorz: Dreczkowski, TKO 2 runda
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Dreczkowski: 1.60
Lushima: 2.34
Steven Krt (6-4) vs. Daniel Kolasiński (6-2)
Michał: Krt decyzją sędziów
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Krt: 1.78
Kolasiński: 2.04
Mateusz Wieczorek (3-0) vs. Michał Hir (5-0)
Fabian: Hir przez TKO
Kursy podstawowe na tę walkę na efortuna.pl przedstawiają się następująco:
Wieczorek: 2.59
Hir: 1..50
